Thursday 16 Jun 2016
پنجشنبه 27 خرداد 1395
11:52:15 am

 

       اعضای هیات نمایندگی

   
پست نام ونام خانوادگی
رئیس مهندس قباد ویسی
نایب رئیس مهندس نصرالدین پشابادی
دبیر مهندس جبار مهربخش
  
مدیر اجرایی مهندس قباد ویسی
کارمند مهندس کرم رضا محمدی
کارمند مسعود عزیزی
شماره تماس 08735526306
آدرس کامیاران - خیابان شریعتی

 

 

 

کامیاران

کامیاران (کردی : Kamyaran) یکی از شهرهای استان کردستان و مرکز شهرستان کامیاران است..ویژگیهای عمومی، فرهنگی، مردم شناختی مردم این شهرستان نیز مانند سایر نواحی استان کردستان است و مردم آن به زبان کردی تکلم می‌کنند. زبان ساکنان این شهر کردی سورانی است، اما بخشی از مردم شهر از گویشوران هورامی و کلهری هستند.

شهرستان كامیاران واقع در جنوب استان كردستان در 46 درجه و 54 دقیقه شرقی از نصف النهار گرینویچ  و 34 درجه و 47 دقیقه عرض جغرافیایی استوا قرار گرفته استكه در فاصله ۶۵ كیلومترى سنندج واقع شده است. موقعیت‌ مناسب‌ شهر كه‌ در مسیر جاده‌ كاروانی‌ قدیمی‌ شمال‌ غرب‌ به‌ سمت‌ جنوب‌ غربی‌ است‌، موجب‌ رونق‌ و توسعه‌ شهر كامیاران‌ شده‌ است‌.این شهرستان با مساحت 1852 كیلومتر مربع حدود 6/7 % از مساحت استان كردستان را شامل می شود و این شهرستان از شمال به سنندج از شمال غرب به مریوان از غرب و جنوب غربی به روانسر و از جنوب به استان كرمانشاه از شمال شرقی به شهرستان قروه و قسمتی از شهرستان سنقر در استان كرمانشاه محدود می شود . ارتفاع شهرستان كامیاران از سطح دریا 1464 متر می باشد . از تعداد جمعیت 105895 نفری شهرستان 5/47 % یعنی 50303 نفر در شهرهای كامیاران و موچش و تعداد 5/52 % یعنی 55592 نفر در روستاها ساكن می باشند .

آب و هواكامیاران از شهرستانهاى جدیدالتأسیس استان كردستان است كه در فاصله ۶۵كیلومترى جنوب سنندج واقع شده است. موقعیت‌ مناسب‌ شهر كه‌ در مسیر جاده‌ كاروانی‌ قدیمی‌ شمال‌ غرب‌ به‌ سمت‌ جنوب‌ غربی‌ است‌، موجب‌ رونق‌ و توسعه‌ شهر كامیاران‌ شده‌ است‌.

. نقاط دیدنى و جذاب این شهر عبارتند از كتیبه باستانى تنگى ور، : بقعه‌ پیرعكاشه‌، مقبره‌ شیخ‌ عباس‌ كومایین‌، تپه تیانه، تپه تومره ریزه، نقش برجسته و سنگ نبشته اورامان، چشمه آب معدنى گوار، رودخانه تنگى ور، روستاى شگفت انگیز و تاریخى پالنگان. همچنین تأسیس مجتمع پرورش ماهیان سرد آبى (قزل آلا) واقع در ۴۵كیلومترى كامیاران ـ مریوان در بستر رودخانه سیروان با ظرفیت ۵۶۴ تن در سال بزرگترین مجتمع سردآبى كشور به شمار مى آید و به جذابیت منطقه افزوده است.

زبان اصلی مردم كردی با گویش های سورانی ، اورامی و كلهر می باشد از نظر معیشتی شغل اكثر مردم شهرستان با توجه به پتانسیل ها و زمینهای مرغوب كه در منطقه موجود است كشاورزی است كه امروزه با توجه به پیشرفت و ورود تكنولوژی به این عرصه به صورت گسترده و مكانیزه انجام می پذیرد و درآمد خوبی را عاید شاغلین در این صنعت نموده است ویژگیهاى عمومى، فرهنگى، مردم شناختى مردم این شهرستان نیز مانند سایر نواحى استان كردستان است. این شهرستان در فصول بهار و پاییز آب و هواى دلپذیرى دارد. نقاط دیدنى و جذاب این شهر عبارتند از كتیبه باستانى تنگى ور،بقعه‌ پیرعكاشه‌، مقبره‌ شیخ‌ عباس‌ كومایین‌، تپه تیانه، تپه توبره ریزه، نقش برجسته و سنگ نبشته اورامان، چشمه آب معدنى گوار، رودخانه تنگى ور، روستاى شگفت انگیز و تاریخى پالنگان. همچنین تأسیس مجتمع پرورش ماهیان سرد آبى (قزل آلا) واقع در۴۵كیلومترى كامیاران ـ مریوان در بستر رودخانه سیروان با ظرفیت۵۶۴ تن در سال بزرگترین مجتمع سردآبى كشور به شمار مى آید و به جذابیت منطقه افزوده است.

توپوگرافي شهر كامياران :

با توجه به پستي وبلنديها ئي كه درحومه شهرقراردارد چنين پيداست كه ارتفاعات تپه ها از سه طرف شهر كامياران را دربرگرفته است . درقسمت شرقي شهر در آن سوي رودخانه تپه (گل چرمو)باشيب تند ... ودرغرب دو تپه وجود دارد : تپه حصيل قادر و چه گوره كه تقريبا داراي يك شيب مشابه بوده وبصورت دره اي به طرف شهر ادامه مي يابند . بقيه سطح شهر درسمت غرب شيب ملايمي ازدامنه تپه های غربي شهر را درنورديده وبا شيب بيشتري به سمت جنوب درطرف رودخانه ادامه می يابد . همچنين بموازات رودخانه ازشمال به جنوب شيب ديگري با درجه بيشتري نسبت به شيب سمت غرب امتداد دارد.

بطور كلي به جز بخشی ازشمال شهر، شيب اراضي شهر كا مياران بسيار ملايم وبراي گسترش شهر مناسب است بطوريكه قسمت وسيعي ازسطوح شهرشيب تا 5 درصد را داراست.

رودخانه های معروف حوزه کامیاران

رودخانه سیروان

سیروان مهمترین و معروفترین رودخانه ناحیه اورامان می‌باشد و مسیر نسبتاً طولانی و پر پیچ و خمی دارد . این رودخانه در بخش غربی و شمال غربی اورامان قرار گرفته است . بخش اعظم آب رودخانه سیروان از چشمه‌‌های دامنه شرقی و غربی شاهو ، دامنه جنوبی و غربی كوسالان ، دامنه جنوبی دالانی و دامنه های آتشگاه و ماكوان تامین می‌گردد . به علت عرض كم امكان قایق رانی در سیروان وجود ندارد .سیروان منطقه اورامان را به دو بخش تقسیم نموده است و تنها راه ارتباطی مهم بین این دو بخش پل دوآب در حدود 25 كیلومتری شمال غربی پاوه می‌باشد .در كناره شمالی سیروان مقبره سلطان اسحاق در نزدیكی روستای شیرخان واقع شده است . سیروان بعد از طی مسیری طولانی با رودخانه لیلی تلاقی پیدا كرده و وارد كردستان عراق می‌شود.

رودخانه لیلی

این رودخانه در قیاس با سیروان دارای حجم آب كمتری است و آب آن از چشمه‌‌های دامنه جنوب‌غربی شاهو ، دامنه شرقی ماكوان و دمنه غربی كله‌خانی و بیزل تامین می‌شود . این رودخانه نیز مسیر پر پیچ و خمی دارد و در محلی به نام كلور در منتهی الیه ضلع غربی كوه بیزل با سیروان تلاقی پیدا می‌كند . در كناره‌های شرقی و غربی لیله روستاهای زیادی قرار گرفته‌اند كه مهمترین آنها روستای مزران می‌باشد .

جنگل دامنه شرقی شاهو

این جنگلها عمدتا در مسیر جاده (پاوه بل كامیاران) قرار گرفته و از وسعت وتراكم زیادی برخوردارند . جنگل مذكور از نزدیكی روستای داریان شروع شده و به طرف شرق تا حوالی روستای پالنگان ادامه پیدا می كند روستای اسپریز كه در دل این جنگل قرار گرفته ومقبره پیر اسماعیل نیز در آنجا واقع شده است، یكی از نقاط دیدنی این مسیر می باشد.